اکبر بلندکردار

به وقت نم نم باران که ما در گویش خود خاکی وارش می نامیدیم و خورشید هم دزدانه از لای ابرهای بهاری به زمین سرک میکشید, رنگین کمان هایی قوسی بسیار زیبایی شکل می گرفت که برای ما هم مظهر زیبایی بود و هم معمایی ناشناخته که این رنگین کمان در کجا به زمین می خورد. و همین بانی داستانی زیبا شده بود که با دیدن آن برای هم تعریف می کردیم. وقتی آرش برای نجات ایران زمین با کمانش به قله دماوند رفت نگاهی به اطراف کرد و نگاهی به آسمان. وارش خاکی به آرامی در حال باریدن بود و صورت آرش از قطرات ریز باران خیس و بارا...

ادامه مطلب