به وقت نم نم باران که ما در گویش خود خاکی وارش می نامیدیم و خورشید هم دزدانه از لای ابرهای بهاری به زمین سرک میکشید, رنگین کمان هایی قوسی بسیار زیبایی شکل می گرفت که برای ما هم مظهر زیبایی بود و هم معمایی ناشناخته که این رنگین کمان در کجا به زمین می خورد. و همین بانی داستانی زیبا شده بود که با دیدن ...

در روزگاران قدیم مردم ساده دلی زندگی می کردند که پادشاه و خان و آقابالاسری نداشتند. شغل آنان برنجکاری و نوغانداری بود. هر روز کله ی سحر که آسمان سفیدی می زد، پا می شدند داس و بیل را روی دوش می گذاشتند و بر روی زمینی که ملکشان بود می رفتند، کار و زحمت می کشیدند و هنگام غروب به خانه های خود بر می گشتن...

هی چشمم به طاق شکسته پل قدیمی میخورد که در طول ایام در هم شکسته شدند و علف هایی چند در اطرافش روییده اند آدمی نمی داند که در لابلای این آجر شکسته ها چه داستانهایی نهفته است که ریشه در تاریخ این دیار کهن دارند اما با شاخ و برگهایی از جنس اساطیر و یکی از آنها داستان طاهر و زهره است که برگی از تاریخ فل...

وقتی داخل قهوه خونه «بابا» شدم. آه تا یادم نرفته بگم بابا لقب قهوه چی مهربان محله مون بود که آنقدر به همه مهربونی می کرد و غم خوار مسافرای تو راه مونده و نمونده بود همه بهش لقب بابا داده بودند. چه شب هایی نبود که بابا به اونایی که جایی رو نداشتند تشکی برای خواب و بالشی برای آرامش می داد. تازه پیش ار...

نگاهم کرد و گفت: می دونی رنج کشیدنت از چیه؟ و بعد در حالی که پک عمیقی به سیگار اشنویش میزد ادامه داد: پسر جون تو به آن چیزایی که نباید بسیار می اندیشی. با تعجب نگاهی بهش کردم و گفتم: سرم بازار مسگرهاست, اگه خودمم بخوام نمی تونم نشنوم. دلم مدام با خودش حرف می زنه هی میگه هی میگه, منم از بس که میشنوم ...

دگر بار قطار زندگی به ایستگاه پاییز رسید.ایستگاهی که با خود غم ها و شادی های زیادی را به دنبال دارد. ایستگاهی با رنگهای زیبای برگهای درختان . ایستگاهی که در آن شروعی برای خیلی از نو سواران این قطار به منظور تجربه آموختن و درس زندگی یاد گرفتن است. این قطار سالیان سال است که در حال حرکت است و در ایستگ...

حس کردم مادر با مهربانی سرم و موهایم را نوازش میکنه, درست همان زمان هایی که روی پای مادر می خوابیدم و مادر زمزمه کنان موهایم را می خوارند و نوازش میکرد. در لذتی عمیق فرو رفته بودم و زیر لب به مادر گفتم : اگر تو را نداشتم چی می شد. و مادر با لبخندی مهربان پاسخ داد: هیچ, به زندگیت ادامه می دادی و من ه...

روزه دار:یه لحظه از شنیدن صدای بوق وحشتناکی، ناگاه سرش را از سطل آشغال بیرون آورد و به راننده ای که با عصبانیت به او خیره شده بود و زیر لب ناسزا می گفت نگاهی انداخت و دوباره بی اعتنا به او مجددا سرش را در سطل انداخت و مشغول به جستجو شد. بغضی سمج گلویش را میفشرد و اشک چون قطره ای شبنم به زور از کوشه ...

شرایط سخت انسانهای قوی می سازد و انسانهای قوی شرایط آسان می سازند و شرایط آسان انسانهای ضعیف می سازد. این است تداوم نسل آدم های قوی ( اکبر بلندکردار اردیبهشت 1401) + نوشته شده در یکشنبه یکم خرداد ۱۴۰۱ ساعت 14:56 توسط اکبر بلندکردار  |  Adblock test (Why?)

نشستن و گذر عمر دیدن اشتباه است. باید همراه با باد وزید و همراه با برگها رقصید، چون تولد دعوت به جشن بزرگ زندگیست است پس باید همواره شاد زیست. ( اکبر بلندکردار 1401/3/2) + نوشته شده در دوشنبه دوم خرداد ۱۴۰۱ ساعت 9:27 توسط اکبر بلندکردار  |  Adblock test (Why?)

مهربانی                                                                                                                                                                                                     وقتی زیر دستی باقلی پخته را گرفت و به طرف نیمکتهایی که در کنار ساحل برای مشتریها گذاشته بودم رفت...

پیر مردگبر                                                                                                                                                                                                       در بازار قدیم در آن آخرهای بازار یک مغازه بسیار قدیمی بود که پیرمرد قفل سازی در آن کار می ک...

صدای کاسمار تمام فضای خانه را پر کرده بود: ریحان زود برو سبزه ها رو بیار. رخساره تو هم برو حلوا ها رو بیار. مهیار تو هم بدو از رودخونه چند تا کولی قشنگ بگیر بیا الانه که سال تحویل شه.و خودش هم در حالی که زمزمه قشنگی زیر لب می خوند دسته های گل بنفشه رو با عشق و علاقه در ظرف گلی می چید. بوی برنج برشته...

سرداران ایستاده میمیرند یکی از بازی های معمول بچه های قنات ملک بازی جنگی بود و رویاروی با سپاهیانی خیالی

بادبادک بازی بهار که کم کم به آخرهایش می رسید و خرداد ماه رو به پایان بود. فصل شرو

بلیط شرکت واحد در کنار جاده و ابتدای محله ما تک ساختمانی بود که به سبک روسی ساخته شده بود

شب چله خاله زبیده خاله زبیده پیر زن مهربان و خوش قلبی بود که چند کوچه آنطرف تر از ما خانه ای کوچ

ممدعلی ارابه چی در آن روزهایی که هنوز وانت نیسان های آبی ابراز وجود نکرده بودند در محله ما

سوگ میرزا آسمان گرفته بود. صدای زوزه گرگ های گرسنه تمام پهنه دشت اولسبلانگا را پ

آقا پیر با پدرم از کنار بقعه آقا پیر که رد می شدیم بناگاه سوالی از ذهنم